Tijdens mijn studie aan de Universiteit van Amsterdam deed ik mee aan de Masterclass van IBM. De grootte en het internationale werkveld van het bedrijf sprak me meteen aan. Twee jaar geleden ben ik dan ook begonnen in de Foundation. Het is leuk, want je doet verschillende projecten op verschillende afdelingen en je komt eens in de zoveel tijd bijeen met de jongere IBM-ers. In een periode van zo´n twee jaar word je een hechte groep.
Ik hou me bezig met User Centered Design. Dit is het ontwerpen van user interfaces van applicaties en websites met de gebruiker als uitgangspunt. Dit laatste klinkt logisch, maar gek genoeg wordt in de ontwikkeling van dit soort producten soms niet gekeken naar de gebruiker van een technologie waardoor een product soms onbruikbaar blijkt. Wanneer het ontwerp goed aansluit op de gebruiker, stijgt de tevredenheid en wordt een product beter verkocht. Het leuke is dat je echt iets tastbaars maakt en dat je (vaak) kunt aantonen dat je ontwerp voor een verbetering heeft gezorgd.
Wat me ook aanspreekt bij IBM is het sociale aspect. Ik organiseer bijvoorbeeld één keer per maand een PayDay Diner voor jonge IBM-ers en we gaan met het team wel eens sporten of naar de film. Het leggen van een link met je privé-leven bevalt mij wel. Maar dat sociale aspect zit ook in de maatschappelijke betrokkenheid van IBM. Zelf doe ik via IBM mee aan vrijwilligersprojecten om schoolkinderen op jonge leeftijd kennis te laten maken met informatietechnologie. Maar er gebeurt veel meer. Een collega van mij is naar Bolivia gegaan om honderden IBM-computers te installeren. En met de ramp in Azië kreeg iedereen een mail om via één druk op de knop een gift te doen die rechtstreeks van je salaris werd afgetrokken. Als groot bedrijf kun je wat bijdragen, en IBM doet dat ook. Mede daardoor voel ik me thuis bij IBM.
